Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2012

Subject: Από το «πολύ» στο «καθόλου» > > «Δεν είναι αγώνας για την πρωτιά σε μια αθλητική διοργάνωση, είναι αγώνας >> για το μετάλλιο στην επιβίωση». Ο χρυσός παραολυμπιονίκης Γρηγόρης >> Πολυχρονίδης ήταν ανάμεσα στους διαμαρτυρόμενους έξω από το υπουργείο >> Οικονομικών. Την περασμένη Πέμπτη, μέλη του Πανελλήνιου Συλλόγου >> Παραπληγικών και της Εθνικής Ομοσπονδίας Τυφλών συγκεντρώθηκαν στην οδό >> Νίκης για να διαμαρτυρηθούν για τις περικοπές στα προνοιακά επιδόματα και >> στις συντάξεις. Ανθρωποι σε αναπηρικά αμαξίδια κρατώντας πανό με συνθήματα >> («φαντάσου και ανάπηρος και φτωχός») έκαναν την ύστατη (και μόνη) >> προσπάθεια. Για να ενημερώσουν, να ευαισθητοποιήσουν, να μεταπείσουν; Οι >> εικόνες, πλέον, όλο και λιγότερο κινητοποιούν. «Είναι ντροπή να >> αναγκάζεσαι να δηλώνεις ότι είσαι ανάπηρος, ότι δεν μπορείς να επιβιώσεις >> μόνος σου, ότι χρειάζεσαι κάποιον να σου δίνει νερό, τροφή, να σε βάζει >> για ύπνο», είπε ο Γρ. Πολυχρονίδης σε συνέντευξή του πριν από λίγες >> ημέρες. >> >> Την Πέμπτη, το Σικιαρίδειο Ιδρυμα, ύστερα από 73 χρόνια, ανακοίνωσε ότι >> αδυνατεί να συνεχίσει να εκπαιδεύει 200 μαθητές με νοητική υστέρηση επειδή >> το κράτος δεν μπορεί να καταβάλει την οφειλόμενη κρατική επιχορήγηση. >> >> Ευπαθείς ομάδες πληθυσμού διεκδικούν το αυτονόητο από ένα κράτος που >> εξέπεσε απότομα από το «πολύ» στο «καθόλου». Από τις αναπηρικές συντάξεις >> και επιδόματα «μαϊμούδες» που μοίραζε απλόχερα η διαπλοκή, στη σαρωτική >> μείωση των χρημάτων σε όλους. Και σε εκείνους που δικαιούνται δηλαδή, ως >> οι λιγότερο προνομιούχοι της κοινωνίας. >> >> Η απουσία μέριμνας δεν δικαιολογείται και δεν ερμηνεύεται από την κρίση. >> Αντανακλά κοινωνικές αξίες και πολιτικές επιλογές. Φέρνει στην επιφάνεια >> αλήθειες. Η ελληνική πολιτεία, όσο δεν αντιμετώπιζε πρόβλημα, μοίραζε >> χρήματα, χωρίς να στηρίζει, στον ίδιο βαθμό, κοινωνικά προγράμματα τα >> οποία θα αποτελούσαν στους δύσκολους καιρούς μια σταθερή υποδομή. Από την >> άλλη, ο συσσωρευμένος πλούτος (πολύς, πάρα πολύς, όπως αποδεικνύεται >> καθημερινά), στα χέρια αρκετών και όχι ολίγων και εκλεκτών, δεν συνδέεται >> με τις έννοιες της προσφοράς και της αλληλεγγύης. >> >> Αν εξαιρέσει κανείς μεγάλα ιδρύματα με δημοσιοποιημένο έργο, τα επιμέρους >> ατομικά πλούτη παραμένουν σε ελβετικά, ή άλλης κατασκευής, σεντούκια. >> >> Το κράτος πρόνοιας υποχωρεί, αποτυγχάνοντας να κάνει συντεταγμένα βήματα >> υποχώρησης. Μπουρδουκλώνεται, σκοντάφτοντας και παρασύροντας δίκαιους και >> άδικους. Και το χειρότερο; Ο κυρίαρχος φόβος ότι η κρίση θα έχει, μοιραία, >> θύματα γίνεται, όλο και περισσότερο, απλή διαπίστωση. >> απο την καθημερινη >> ________ >> >


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Helen Keller Quotes