Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

Η έλλειψη προσβασιμότητας "πονάει" τις ελληνικές πόλεις

Η έλλειψη προσβασιμότητας "πονάει" τις ελληνικές πόλεις 


Γράφτηκε από τον  
Η έλλειψη προσβασιμότητας "πονάει" τις ελληνικές πόλεις
Καθημερινές... δυσάρεστες εκπλήξεις κρύβουν οι πόλεις στην Ελλάδα όσον αφορά την προσβασιμότητα των ατόμων με αναπηρία. Δυσκολίες, τις οποίες συχνά βιώνουν τα άτομα, που είναι αναγκασμένα να κινούνται με αναπηρικό αμαξίδιο και για τις οποίες αρκετές φορές και από τις στήλες της “Ε” έχουμε αναφερθεί.
Αλλο όμως απλώς να το συζητάς και άλλο να το βιώνεις. Και όλα αυτά τα εμπόδια φυσικά δεν δυσκολεύουν μόνο τη ζωή των ατόμων με αναπηρία, αλλά και πολλών άλλων που κινούνται μεταφέροντας καροτσάκι με μωρό ή ακόμα και ηλικιωμένους, που εκ των πραγμάτων έχουν περισσότερες δυσκολίες στην κίνηση.
Κάνοντας λοιπόν μία απλή βόλτα με μωρουδιακό καροτσάκι διαπιστώσαμε ότι μόνο εύκολη δεν είναι η μετακίνηση στην Καλαμάτα. Προχωρώντας λοιπόν με το καροτσάκι στο πεζοδρόμιο ωραία-ωραία, νάσου μπροστά μία κολόνα και δεδομένου ότι το πεζοδρόμιο είναι στενό, αναγκάζεσαι να κατέβεις στο οδόστρωμα με τους όποιους κινδύνους μπορεί να εγκυμονεί κάτι τέτοιο. Προχωράς μετά αρκετά επί του οδοστρώματος με το καροτσάκι (πράγμα, που ως οδηγός το κράζεις, αλλά όταν βρεθείς στην απέναντι θέση το συνειδητοποιείς) μέχρι να βρεις ράμπα για να ανέβεις και τελικά αναγκάζεσαι -εάν το επιτρέπει η δύναμή σου- να σηκώσεις το καροτσάκι με το παιδί για να το ανεβάσεις στο πεζοδρόμιο. 
Και όλες αυτές οι δυσκολίες, που περιγράψαμε παραπάνω μπορούν σε κάποιο βαθμό να ξεπεραστούν με τη βοήθεια φυσικά του γονιού, που μεταφέρει το καροτσάκι. Τι γίνεται όμως στην περίπτωση των ηλικιωμένων ή των ΑμεΑ; Θα πρέπει δηλαδή συνεχώς να μετακινούνται με τη συνοδεία άλλων ατόμων για να τους διευκολύνουν; Πρόκειται για μία... ποινή, στην οποία τους καταδικάζει η κοινωνία για ένα έγκλημα, που ποτέ δεν έχουν κάνει.
Οι ευθύνες αυτές βαρύνουν τις δημοτικές αρχές, αλλά φυσικά όχι μόνο τις εν ενεργεία, αλλά και όλες αυτές που διοίκησαν τις τελευταίες δεκαετίες και επέτρεψαν οι πόλεις να μετατραπούν σε πολλά σημεία τους σε εκτρώματα και “φυλακές” για πολλούς από τους πολίτες. Σε βαθμό μάλιστα, που για να εξομαλυνθεί η κατάσταση χρειάζονται άλλα τόσα χρόνια. Ας γίνει όμως σιγά-σιγά η αρχή...
Υ.Γ.: Στην περίπτωση της Καλαμάτας δυσκολίες υπάρχουν ακόμα και σε κατ’ εξοχήν χώρους περιπάτου, όπως το Δημοτικό Πάρκο Σιδηροδρόμων.Διαβάστε το άρθρο στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ http://www.eleftheriaonline.gr/stiles-sxolia/ekso-ap-ta-dontia/item/56238-elleipsi-prosvasimotitas

Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2015

Πάτρα: Είσαι τυφλός και θέλεις να περπατήσεις στην πόλη; Ας πρόσεχες!

Πάτρα: Είσαι τυφλός και θέλεις να περπατήσεις στην πόλη; Ας πρόσεχες!

Πάτρα: Είσαι τυφλός και θέλεις να περπατήσεις στην πόλη; Ας πρόσεχες! Δυο καθημερινές σκηνές που δεν τιμούν τον πολιτισμό μας
Δυο περιστατικά που βίωσε περπατώντας στην Πάτρα περιγράφει η συμπολίτισσα Πανωραία Τίγκα, τα οποία αναδεικνύουν πόσο αφιλόξενη είναι η πόλη για τους τυφλούς και τους πεζούς. Από τις ιστορίες της Πανωραίας, προκύπτει ότι ο σεβασμός των συμπολιτών δεν είναι τόσο θέμα της Πολιτείας, όσο των ίδιων των πολιτών.
Όπως αναφέρει σε ανάρτησή της στο facebook, η Πανωραία Τίγκα:
«Φίλοι μου καλή σας ημέρα. Δεν θέλω να γκρινιάξω όμως δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Περπατώντας στην αφιλόξενη πόλη μας, χθες το πρωί συνάντησα ένα κύριο με λευκό μπαστουνάκι , ο οποίος είχε το θράσος να χρησιμοποιήσει τον ειδικό διάδρομο στο πεζοδρόμιο που υπάρχει για τους τυφλούς.
Και λέει θράσος γιατί κάποιος άλλος πιο "έξυπνος" θεώρησε ότι έπρεπε το μπάζο να βάλει ένα κάδο μπάζων πάνω στο διάδρομο αυτό.
Αποτέλεσμα ο θρασύς κύριος με το μπαστουνάκι να πέσει επάνω στον κάδο. Κολοκοτρώνη, στο ύψος της πλατείας Όλγας.
Και έπεται συνέχεια: Μαιζώνος και Πατρέως, 1 αυτοκίνητο επί της Μαιζώνος κλείνει την μισή διάβαση των πεζών και ενώ συμβαίνει αυτό και περιμένουμε να παρκάρει για να περάσουμε , άλλος εξυπνάκιας έρχεται από την Πατρέως και κλείνει την άλλη μισή διάβαση. Τι και αν διαμαρτυρηθήκαμε , ότι και αν είπαμε έπεσε στο βρόντο. Γίναμε και εμείς σούπερμαν και περάσαμε. Μετά από αυτά πιστεύετε ότι αυτή η χώρα , θα αλλάξει ποτέ; εγώ ΟΧΙ».

Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου 2015

Το μεγαλείο του εθελοντισμού στην υπηρεσία του ανθρώπου

Το μεγαλείο του εθελοντισμού στην υπηρεσία του ανθρώπου

SYNDOWN

Κάπως έτσι ήταν το κλείσιμο του πρώτου κύκλου επαφών στην Θεσσαλονίκη σε φορείς αναπηρίας και χρονιών παθήσεων. Επισκεφτήκαμε δημόσιους φορείς, επισκεφτήκαμε και ιδιωτικές πρωτοβουλίες. Όλες οι δομές δημιουργήθηκαν για τον ίδιο λόγο, προκειμένου να καλύψουν την ανεπάρκεια των δομών του κράτους. Ένας αγώνας διαρκείας, από ανθρώπους με δύναμη ψυχής, φαντασία, μεράκι και αφοσίωση. Ένας σκοπός χωρίς τέλος. Τα άτομα με αναπηρία να νιώσουν, έστω και λίγο ως ισότιμα μέλη της κοινωνίας.
Στον Σύλλογο Συνδρόμου Down Ελλάδος βλέπει κανείς την αφοσίωση. Κάποιοι γονείς είναι ενωμένοι και αντιμετωπίζουν μαζί, σαν μια οικογένεια την κάθε πρόκληση. Δεν σταματούν όμως εκεί. Φροντίζουν πολλά παιδιά, από μονογονεικές οικογένειες, κάποια εντελώς μόνα τους. Όμως έχουν βρει όλα το σπίτι τους. Σε ένα ημιυπόγειο που το δημιούργησαν μόνοι τους. Με πλούσιο πρόγραμμα δραστηριοτήτων. Ζωγραφίζουν, κάνουν μουσική, φτιάχνουν μπομπονιέρες για βάφτιση. Η Μαρία περιμένει πως και πως την παράσταση θεάτρου που θα ντυθεί νεράιδα. Η γοργόνα δεν το έχει αποφασίσει ακόμα. Μας δώσαν όμως τα ημερολόγια τους. Δώρο ανεκτίμητο. Το επόμενο βήμα που θα αναβαθμίσει το έργο τους, η στέγη που ακόμη είναι υπό κατασκευή δίπλα στην «Αμυμώνη».
amymwnh
Στην «Αμυμώνη» είναι ευδιάκριτος ο επαγγελματισμός στον εθελοντισμό. Αισθάνεσαι ότι δεν βρίσκεσαι στην Ελλάδα αλλά σε κάποιο κέντρο στην Ελβετία. Ένας εκπαιδευτικός, μέλος του διοικητικού, εθελοντής και πατέρας παιδιού που συμμετέχει στο πρόγραμμα της Αμυμώνης μας ξεναγεί σε όλους τους χώρους. Τα παιδιά που φιλοξενούνται εκεί αντιμετωπίζουν προβλήματα όρασης και συνοδά νοσήματα και αναπηρίες. Πολλά από αυτά μπορούν να διακρίνουν έστω κάποιες σκιές.
Οι τοίχοι είναι σε έντονο contrast, αντί μαύρου άσπρου, είναι βαμμένοι σε λευκό μπλέ ενώ ο κάθε χώρος κωδικοποιείται αναλόγως. Η τουαλέτα έχει ανάγλυφο παπάκι ως ταμπέλα, η αίθουσα μουσικοθεραπείας ένα τύμπανο. Μέχρι και το μαξιλαράκι στο δωμάτιο ψυχολόγου έχει χεράκια του bob σφουγγαράκη. Εκεί που η προσωπικότητα του κάθε παιδιού διαπρέπει είναι όταν κωδικοποιούν το μέρος που τοποθετούν την οδοντόβουρτσά τους. Ένα αυτοκινητάκι, ένα κομματάκι lego!
Εκεί που μας περιμένει η έκπληξη είναι το σκοτεινό δωμάτιο, με κωδικοποίηση έξω από την πόρτα τι άλλο, έναν φακό! Παντού υπάρχουν φωτεινά ερεθίσματα που ενεργοποιούνται με το πάτημα ενός κουμπιού. Ένα στρώμα νερού, μια πολυθρόνα που παίρνει το σώμα του σώματος, ένας φωτεινός σωλήνας νερού σε κάνουν να ταξιδεύεις. Ένα μηχάνημα που μόλις έφτασε από εξωτερικό είναι η περιέργεια που θα μας λυθεί στο επόμενο ραντεβού. Ένα τηλεφώνημα δείχνει ότι ο χρόνος μας πέρασε. Η τυπικότητα, ο σχεδιασμός και το όραμα με έμφαση στην βιωσιμότητα θεωρούμε πως θα αποτελέσουν το κλειδί για την συνέχιση αυτού του μεγαλόπνοου έργου.
amyn
Εκεί όμως που ο εθελοντισμός συναντάει την φαντασία, δημιουργεί τη «Δράση για το κάτι άλλο». Με το που μπαίνεις στο Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης ΑΜΕΑ νιώθεις ότι νέοι με μεράκι μπορούν πράγματι να δώσουν την ψυχή τους δημιουργώντας χώρους τόσο ζεστούς, φιλόξενους, design-ατους και γεμάτους χρώμα. Μια απόδραση για άτομα με αναπηρία που μπορούν να ξεφύγουν λίγες ώρες από την απομόνωση του σπιτιού ή του ιδρύματος.
Σε έναν ιδανικό χώρο που καλούνται να συναναστραφούν, να δημιουργήσουν και να ψυχαγωγηθούν. Θα διεκδικήσουν έτσι να ενταχθούν κοινωνικά, να ενταχθούν σε μία παραγωγική διαδικασία. Μπορεί να γίνει το αδύνατο και αυτό το βλέπεις στους νέους που είναι όλοι εθελοντές! Πόσο θα ζήλευε την υπευθυνότητα του εθελοντικού του προσωπικού μια καλοστημένη επιχείρηση όταν οι εθελοντές έχουν συγκεκριμένες διαδικασίες, με πρόγραμμα, υπευθυνότητα, εκπαίδευση και λεπτομερή καθήκοντα; Χέρι χέρι με ΑμεΑ, αληθινοί αρωγοί στην κοινωνική ένταξη!
Κάπως έτσι θεωρώ ότι πρέπει να λειτουργεί ένας πολιτικός φορέας, ένας Τομέας Αναπηρίας και χρονιών παθήσεων. Να καταγράφει με ευαισθησία, να γνωρίζει καταρχάς αυτούς που απαρτίζουν επάξια τις υποστηρικτικές δομές, που γνωρίζουν τις ανάγκες ώστε να συμμετέχουν οι ίδιοι ενεργά στην χάραξη πολιτικής για τις ευάλωτα κοινωνικές ομάδες.

Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου 2015

μετ’ εμποδίων η πρόσβαση των ΑμεΑ .

Ρέθυμνο:

amea Παρά τις υποσχέσεις μετ’ εμποδίων η πρόσβαση των ΑμεΑ

Περιορισμένης φιλοξενίας αποδεικνύεται στην πράξη πως είναι τελικά η πόλη του Ρεθύμνου για τα άτομα με αναπηρία και ειδικότερα γι’ αυτά που αντιμετωπίζουν προβλήματα κινητικότητας.
Η πρόσβαση που έχουν τα άτομα που είναι καθηλωμένα σε αναπηρικά αμαξίδια σε διάφορα σημεία τόσο του Ρεθύμνου, όσο και των Χανίων, είναι κάτι παραπάνω από προβληματική, την ίδια στιγμή που οι αρμόδιοι αρκούνται στο να μοιράζουν υποσχέσεις….
Ώρα 12 το μεσημέρι και όσο και αν πατούσαμε το κουμπί για να ανοίξει η πίσω πόρτα του δημαρχείου στο Ρέθυμνο, η οποία σχεδιάστηκε για να εξυπηρετεί τα άτομα με αναπηρία, αυτή παραμένει χαλασμένη.
Δύο βήματα πιο πέρα τίποτα δεν έχει βελτιωθεί και στο τμήμα κοινωνικής προστασίας του δήμου, αφού το μεγάλο σκαλοπάτι που μεσολαβεί εμποδίζει την πρόσβαση των ατόμων με αναπηρία στη συγκεκριμένη υπηρεσία.
Αντίστοιχη η εικόνα και στο κτίριο που στεγάζεται ο ΟΤΕ, όπου η πίσω πόρτα της υπηρεσίας που διαθέτει ράμπα, παραμένει ερμητικά κλειστή.
Είναι η τρίτη φορά μέσα σε 54 ημέρες που η «Νέα Τηλεόραση Κρήτης» καταγράφει το ίδιο σκηνικό στις δημόσιες υπηρεσίες και στους δρόμους της πόλης, όπου τα άτομα με αναπηρία δεν έχουν εύκολα πρόσβαση. Όλο αυτό το διάστημα το μόνο που ακούσαμε ήταν υποσχέσεις.
Και αν νομίζετε ότι αυτά συμβαίνουν μόνο στο κέντρο της πόλης, κάνετε λάθος. Εξίσου τραγική είναι η κατάσταση και στην οδό Τρανταλλίδου που στεγάζεται το νοσοκομείο. Όπου υπάρχουν ράμπες είναι άκρως επικίνδυνες για τους ανθρώπους που είναι καθηλωμένοι στα αναπηρικά αμαξίδια, ενώ κατά μήκος του δρόμου δεν βρήκαμε ούτε μία θέση στάθμευσης για άτομα με αναπηρία.
Δύσκολα προσβάσιμη όμως είναι και η πόλη των Χανίων. Ένα πολύ συνηθισμένο φαινόμενο στα Χανιά, είναι ότι στη μία πλευρά του δρόμου υπάρχουν ράμπες, όμως στην απέναντι δεν υπάρχουν. Αλλά ακόμα και στις περιπτώσεις που υπάρχουν, τις περισσότερες φορές είναι κατειλημμένες από σταθμευμένα αυτοκίνητα με αποτέλεσμα την ταλαιπωρία των αναπήρων…
neatv.gr